کاش می شد هیچ کس تنها نبود

                             با خود گناه نيست اگر گفت و گو كنم 
                           پرواز را براي خودم ارزو كنم
                         

      گاهي دم غروب دلم تنگ مي شود   
       لك مي زند كه با تو كمي گفت و گو كنم
                    

                             عمري نشستم و به سراغم نيامد
                           بايد به درد بي كسي خويش خو كنم
                  

      هر جا كه فكر مي كنم امروز رفته ام
       ديگر كجا نگاه تو را جست و جو كنم؟
              

                          خود را به هر دري كه زدم حاصلي نداشت
                            سوي كدام در كه نبسته است رو كنم؟